تبليغاتX
من تو را هر روز دوست دارم

+ نوشته شده در شنبه بیستم مهر 1387ساعت 14:48 توسط سارا |

یه دروغ ساده

 

شب مهتابه و چشمام بازم از یاد تو خیسه                      دیگه عادت شده با بغض واسه ی تو مینویسه

کاش می فهمیدی که قلبم خونه ی ارزوهات بود                یه نفس تنها نبودی همیشه دلم باهات بود

اسمون و ماه و نقرش با یه عالمه ستاره                        شاهدن که این بریدن دیگه برگشتی نداره

رفتی بی اونکه بدونی دل من مال خودت بود                    حال بغضای شبونم بخدا مال خودت بود

سهم چشمای تو بودن توی دنیا هر چی داشتم                   واسه ی خاطر نازت جونمو گرو گذاشتم

یه دروغ ساده اما قصه ی مارو بهم زد                          سرنوشتمونو اخر با جدا شدن رقم زد

تو پشیمون شدی و من حالا صندوقچه ی دردم                  سخته اما باورش کن من دیگه برنمیگردم

اما یادت باشه حرفا مث گوله های برفن                          خیلیه قربونیای بی گناه دو تا حرفن

تو ترانه های شرجیم میدرخشی تو همیشه                      اما من هر کاری کردم که ببخشمت نمیشه

 

اینم واسه اونی نوشتم که داغم کرد از زندگی کسی که داغونم کرد خردم کرد شکستم و حالا جز نفرت هیچی باقی نذاشت و رفت از این حداقل خوشحالم که خودم ولش کردم کسی که هیچ وقت نمیبخشمش!

+ نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 22:27 توسط سارا |

اون یکی را جز من داشت......

 

من از یک شکست عاشقانه می ایم بگذار همه برای این اعتراف تلخ سرزنشم کنند شکست نه برای پنهان کردن است نه بهانه ی پنهان شدن

میگویند از صبح بنویس از افتاب و من چگونه از خورشید بنویسم وقتی تمام وقت باران پنجره ی چشمانم را شسته است همه دلشان نقش های مثبت میخواهد . ادم های خوشحال اما من گمان میکنم این خیلی خوب است که نمیتوانم ادعای ادمهای خوشحال را در بیاورم بی ستاره ام و زرد با طعم معطر پاییز که حضورش تنها معجزه ی لحظه های تنهایی من است

قیمت وفا شاید گرانتر از ان بود که بهانه ی دوست  داشتنیه زندگیم از عهده ی داشتنش براید

سقف اعتماد تعمیریست مدام چکه میکند اغوش ترانه ها همچنان از عطر تن او که باید پر باشد خالیست نمیتوانم باورش کنم نه رفتنش را و نه ماندنش را

مهم نیست تمام سرزنش ها را می پذیرم به بهانه ی تولد حقایق غم انگیزی که درد را به درد می اورد و آتش را میسوزاند

این دل دیوانه همیشه یک پادشاه حقیقی داشته است اگر ترانه ها ثمره ی تخیل بود به جنون نمیرسید اعتراضی نیست کسی که به او نمیرسد به جنون رسیده از او راضیست خلاصه غم سنگینیست اگرسر نخواستن دلی دعوا باشد اما همیشه حق با برنده ها نیست میشود در عین بازنده بودن سربلند بود و او را از کوچه پس کوچه های دنیا گدایی کرد قرار بود حقیقت را بگویم سخت است بی علاج است دانستن انسان را کم کم میکشد گریه ی شبانه می اورد اما همین است خبر کاملا ناگوار و واقعیست اون یکی را جز من داشت

سکوت میکنم تا به خاک سپردن اخرین خاکسترهای ارزوی بر باد رفته ام ابرومندانه باشد گریه میکنم باشکوه مثل اقیانوس بلند مثل اورست او نمیشنود و نمیداند که ماه خوشبختی مشترک همه ی بی ستاره هاست

یک سوال کوچک میماند برای پرسیدن از کسی که بی پاسخ ترین سوال فکر اشفته ی من است:

چه کار کرد این دل سادم           که از چشم تو افتادم

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387ساعت 22:21 توسط سارا |

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 18:18 توسط سارا |

سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی

                        اره بازم منم همون دیونه ی همیشگی

 

سلام چاکر همه سارام یعنی همه ام که نه خوب دیگه تعارفم پیش میاد دیگه اما بی شوخی 17 سال دارم البته ناقابله سوم تجربی درس میخونم بابا بخدا پدرمونا که هیچ جدمونم در اوردند من اگه میدونستم که این زیسته خراب شده را با این فیزیک و وای وای وای این ریاضی را کشف کرد همچین یه حال اساسی ازش میگرفتم.حالا بگذریم خودتون چطورید و البته یاروهاتون چطورند؟امیدوارم هر کی عاشقه که بهش برسه ولی خوب اگه رسیدیدو شیرینی یادتون رفت کوفتتون بشه.

 

بذارید اولشا با یه خود تحویلیه همچین مشتی شروع کنم

 سارا

سارا چشات یه دنیا حرف و رازه                 قصه ی من به اسم تو می نازه

دلم میخواد تنفست کنم باز                          عین هوای دلنشین و ساده

سارا ترانه ساز زندگیم باش                        تو بمون و شعر همیشگیم باش

متانت از راه رفتنت می ریزه                       خاطر تو خیلی برام عزیزه

تو بوی بارون شب بهاری                          تو هفت تا اسمون نظیر نداری

عطر تو عطر باغای بهشته                         تو قصه ها سارا یعنی فرشته

تو سایه روشن سفید تقدیر                          اسم تورو خدا با من نوشته

از گلای زنبق و سرخ و پونه                        رو ابرا میسازم یه اشیونه

میبرمت تا شهر گرم خورشید                        اونجایی که فقط خدا میدونه

الهه ی صبروقراری سارا                            مثل تولدت بهاری سارا

من میدونم با قدمای پاکت                            شادی تو زندگیم میاری سارا

مثل پری تو شهر قصه هایی                         مثل نسیم عاشقی و بهاری

تو اهل اسمونای بلندی                               سارای من تو هدیه ی خدایی

با تو میشه تا کهکشون سفر کرد                    خورشیدو ماهو میشه دس به سر کرد

تا تو بهونه واسه موندن باشی                       شب و میشه با عشق تو سحر کرد

سارا ترانه ساز زندگیم باش                           تو بمون و عشق همیشگیم باش

                                                                                                  

                                                                              مریم حیدرزاده فرزند حیدر مریم زاد

 

اینم تقدیم به تمام ادمای خوشبختی که اسم عشقشون ساراست

دیگه چیکار کنیم این مریمم از روزی که مارو دیده ول کنمون نیستو هی شعر واسمون میگد هی بسوزد پدر خاطر خواهی راستی تولدمم 26/11/1370 گفتم گفته بشم فکم همچین یه نمه ثابت نباشه و الا نه جون عمم اگه واسه کادو باشه ها !!!!!!!!!

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم خرداد 1387ساعت 22:19 توسط سارا |

خودمو که معرفی کردم فقط نگفتم منم مثل همه ی ادما یه عاشقم و مخلص همه ی عاشقای دنیا چون میدونم زندگی بی عشق معنی نداره پایه ای بزن قدش